روشنگری درباره امامت3

می فرماید:"إِذْ أَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْیا وَ هُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوى‏ وَ الرَّکْبُ أَسْفَلَ مِنْکُمْ وَ لَوْ تَواعَدْتُمْ لاَخْتَلَفْتُمْ فِی الْمیعادِ وَ لکِنْ لِیَقْضِیَ اللَّهُ أَمْراً کانَ مَفْعُولاً لِیَهْلِکَ مَنْ هَلَکَ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ یَحْیى‏ مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ إِنَّ اللَّهَ لَسَمیعٌ عَلیمٌ42إِذْ یُریکَهُمُ اللَّهُ فی‏ مَنامِکَ قَلیلاً وَ لَوْ أَراکَهُمْ کَثیراً لَفَشِلْتُمْ وَ لَتَنازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ وَ لکِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ"1 و درباره ی افراد معینی از آن قوم،در وقتی که پیامبر خدا (ص)به آنان دستور داد که به سمت بدر روانه شوند،آنها کمک نکردند و در برابر آن حضرت بهانه و دلیل آوردند و از همراهی با او خودداری کردند،فرمود:"أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ قیلَ لَهُمْ کُفُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ أَقیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقِتالُ إِذا فَریقٌ مِنْهُمْ یَخْشَوْنَ النَّاسَ کَخَشْیَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْیَةً وَ قالُوا رَبَّنا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَا الْقِتالَ لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى‏ أَجَلٍ قَریبٍ قُلْ مَتاعُ الدُّنْیا قَلیلٌ وَ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِمَنِ اتَّقى‏ وَ لا تُظْلَمُونَ فَتیلاً77أَیْنَما تَکُونُوا یُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ فی‏ بُرُوجٍ مُشَیَّدَةٍ"2،تا آخر آیه.ونیز درباره ی ایشان موقعی که راجع به اسیران،نظر خاصی (دربرابر دستور پیامبر(ص))داشتند،فرمود:"ما کانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَکُونَ لَهُ أَسْرى‏ حَتَّى یُثْخِنَ فِی الْأَرْضِ تُریدُونَ عَرَضَ الدُّنْیا وَ اللَّهُ یُریدُ الْآخِرَةَ وَ اللَّهُ عَزیزٌ حَکیمٌ67لَوْ لا کِتابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّکُمْ فیما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظیمٌ"3خدای رحمان خبر از نصی داده است که توجیه بردار نیست ،زیرا که ایشان طالب دنیا بودند،نه آخرت،ودنیای زود گذر را به سرای جاودان برگزیده بودند و چنان گرفتار نافرمانی بودند که اگر در علم خدای تعالی و کتاب تقدیر او  نگذشته بود هرآینه به کیفر و عذاب ایشان می شتافت(و در همین دنیا عذاب خدا بر آن ها نازل می شد).

1.انفال ؟42 و 43:در آن هنگام که شما در طرف پایین بودید ، و آنها در طرف بالا ( و دشمن بر شما برتری داشت ) و کاروان ( قریش ) ، پایین تر از شما بود ( و وضع چنان سخت بود که ) اگر با یکدیگر وعده می گذاشتید ( که در میدان نبرد حاضر شوید ) ، در انجام وعده خود اختلاف می کردید ولی ( همه اینها ) برای آن بود که خداوند ، کاری را که می بایست انجام شود ، تحقّق بخشد تا آنها که هلاک ( و گمراه ) می شوند ، از روی اتمام حجّت باشد و آنها که زنده می شوند ( و هدایت می یابند ) ، از روی دلیل روشن باشد و خداوند شنوا و داناست. -در آن هنگام که خداوند تعداد آنها را در خواب به تو کم نشان داد و اگر فراوان نشان می داد ، مسلّماً سست می شدید و ( درباره شروع جنگ با آنها ) کارتان به اختلاف می کشید ولی خداوند ( شما را از شرّ اینها ) سالم نگه داشت خداوند به آنچه درون سینه هاست ، داناست.

 

2.نساء /77و78:آیا ندیدی کسانی را که ( در مکّه ) به آنها گفته شد: «فعلا ) دست از جهاد بدارید! و نماز را برپا کنید! و زکات بپردازید!» ( امّا آنها از این دستور ، ناراحت بودند ) ، ولی هنگامی که ( در مدینه ) فرمان جهاد به آنها داده شد ، جمعی از آنان ، از مردم می ترسیدند ، همان گونه که از خدا می ترسند ، بلکه بیشتر! و گفتند: «پروردگارا! چرا جهاد را بر ما مقرّر داشتی؟! چرا این فرمان را تا زمان نزدیکی تأخیر نینداختی؟!» به آنها بگو: «سرمایه زندگی دنیا ، ناچیز است! و سرای آخرت ، برای کسی که پرهیزگار باشد ، بهتر است! و به اندازه رشته شکافِ هسته خرمایی ، به شما ستم نخواهد شد! -هر جا باشید ، مرگ شما را درمی یابد هر چند در برجهای محکم باشید! و اگر به آنها [ منافقان ] حسنه ( و پیروزی ) برسد ، می گویند: «این ، از ناحیه خداست.» و اگر سیّئه ( و شکستی ) برسد ، می گویند: «این ، از ناحیه توست.» بگو: «همه اینها از ناحیه خداست.» پس چرا این گروه حاضر نیستند سخنی را درک کنند؟!

 3.انفال /67و68:هیچ پیامبری حق ندارد اسیرانی ( از دشمن ) بگیرد تا کاملًا بر آنها پیروز گردد ( و جای پای خود را در زمین محکم کند ) ! شما متاع ناپایدار دنیا را می خواهید ( و مایلید اسیران بیشتری بگیرید ، و در برابر گرفتن فدیه آزاد کنید ولی خداوند ، سرای دیگر را ( برای شما ) می خواهد و خداوند قادر و حکیم است!-اگر فرمان سابق خدا نبود ( که بدون ابلاغ ، هیچ امّتی را کیفر ندهد ) ، بخاطر چیزی [ اسیرانی ] که گرفتید ، مجازات بزرگی به شما می رسید.

 

/ 0 نظر / 20 بازدید